Jan Sinke

Geboren te Rotterdam (1952)

Opleiding: Academie voor Beeldende Kunsten te Rotterdam, 1977-1982.

Dat schoonheid voornamelijk een functie is van spanning, geldt voor iedere vorm van beeldende kunst. Lange tijd ben ik intensief bezig geweest met het begrip ‘spanning’ en heb het bewust onderdeel gemaakt van het concept van mijn objecten. Tegenwoordig leg ik hierop minder speciaal de nadruk.

Ik ben in de loop der jaren veel nieuwsgieriger geworden. Ik kan mij daarom moeilijk vastleggen op één bepaalde techniek. Na mijn beelden uit ijzer ben ik ook beelden in messing gaan uitvoeren. Daarna heb ik het materiaal hout ontdekt als een goede manier om objecten te bouwen.

Per toeval ontdekte ik Powertex, waarmee je textiel kunt harden. Dit inspireerde mij tot objecten uit hout en textiel, maar later ook tot de serie mummies. Nieuwe ideeën vragen soms om nieuwe materialen en om de mummies te maken leerde ik weer werken met papier maché. Van dat materiaal begon ik ook andere sculpturen te bouwen.

Aquarelleren is een oude liefde van mij dat ik lang had weggestopt. Maar op zeker moment inspireerden mijn houten objecten mij om deze te verwerken in aquarellen of gouaches. Objecten en aquarellen vullen elkaar goed aan.

Ik werk sterk intuïtief. Een groot plan ligt zelden aan mijn werk ten grondslag en ik maak weinig uitgewerkte schetsen. Tijdens het werken vinden daarom ook vaak aanpassingen en veranderingen plaats. Slechts een ruw concept en een niet al te uitgewerkt idee liggen aan het werk ten grondslag. Er wordt een beeld gevormd en in gedachten plaats ik alle componenten van een object. Bij het uiteindelijke beeld moet alles precies op de juiste plaats zitten en alle overbodige elementen weggelaten zijn. Ook de maatvoering van het object is uiterst belangrijk. Een goed concept bewijst zichzelf wanneer het direct leesbaar is.

Kleur ben ik steeds vaker gaan toepassen, zeker wanneer het kunstwerk daarom vraagt. Soms kan het helpen om spanning en perspectiefvorming op te roepen.

Hoewel ik heel geïnteresseerd ben in contemporary art, blijft mijn kunst toch meer mainstream, in klassiek moderne stijl.